Was al begonnen met iets bouwen

Maar ik heb het toch allemaal weer weggegooid.

Het overtuigde mij niet en ik kwam er tijdens het bouwen achter dat het belangrijk was om je toch in kleinere stappen mee te nemen. Beginnend met wat eigenlijk een website is en in welke wereld het leeft.

Een website is geen boek

Je kan het er wel laten uitzien als een boek, maar dan doe je het werk en de mogelijkheden die een website biedt te kort.

Een boek heeft een dwingende volgorde. En mensen hebben de neiging om een boek van voor naar achter te benaderen en het verhaal te volgen. Die controle is moeilijk te forceren op een website.

En voldoet dan ook niet aan de verwachting van de mensen.

Je website is dynamisch

Je moet je website zien als een wolk van informatie die op allemaal verschillende manieren te sorteren is. Van verschillende invalshoeken te benaderen is en zelfs verschillende verschijningsvormen kan hebben.

En die dynamiek moet vooral de bezoeker faciliteren en het zo makkelijk mogelijk maken. Omdat de spanningsboog zeer klein is. Wegklikken gebeurd letterlijk in fracties van seconden. Er heerst een winkel mentaliteit.

Het internet waar het leeft

Is net als het universum oneindig. En de zoekmachines zijn de ruimteschepen die daardoor navigeren.

En het meeste is onontdekt. En wat gevonden wordt is het vaak slechts een brokje van de informatie of het verhaal wat wordt aangeboden.

Voor de informatie gaat het dus om gevonden te worden door de juiste persoon. En in de meest hapklare brok die je je maar kan voorstellen. Die weer in verbinding staat met het geheel en de persoon de kans geeft daar naartoe te navigeren.

Je website wordt ontdekt

Mensen komen op je website niet per definitie aan bij de door jouw gekozen plek. Ze komen aan bij de plek waar ze via een zoekmachine of sociale media naar gezocht hebben. Wat dus aansluit op hun, niet op jou.

Dat kan dus bijvoorbeeld een individueel werk zijn, je “about” pagina, of dus toch de plek die jij in gedachte had.

Waar de mensen ook terecht komen op je website, je moet ze ook hier verleiden meer te gaan bekijken. En niet weg te klikken. Wat 99% van de mensen standaard doen.

Het is dus een heel ander ecosysteem

Dan je gewend bent. Merkte in onze gesprekken dat je toch denkt vanuit het medium boek. Hoop je hiermee iets meer inzicht heb kunnen geven in dat internet gebeuren.

Er valt heel wat te kiezen

Wil je conceptueel vast houden aan het medium van een boek. Iets wat mensen kennen maar ook niet direct verwachten online. Of wil je inspelen op de nieuwe manieren van het internet?

En dan heb je natuurlijk nog veel verschillende verschijningsvormen.

Wat ik voor me zie:

Het moet aan een aantal voorwaarden voldoen.

Uit onze gesprekken komt naar voren dat het curatoren moeten zijn. Die je ernaar kan verwijzen. De rest van de mensheid gebruikt zoekmachines om bij jou te komen.

Deze zullen de website vooral bekijken via een groter scherm dan een telefoon. Dus daar maken we het voornamelijk voor. Maar natuurlijk is het ook op een klein scherm zoals een telefoon te bekijken.

Denk dat je werk zich prima leent om als een grote stroom bij elkaar te tonen. Zoals Pinterest dat ook doet. Een beproeft systeem is om snel verzamelingen te maken van wat je leuk vind. Je werk spreekt en staat centraal. Daarna tekst.

Je kunst de stroom filteren op diverse en bijna oneindige manieren. Denk op thema, type, medium, kleur, materiaal, grootte. Zoals website zoals bol.com je dat ook laten doen. Maar dan eenvoudiger.

Je website moet niet veel werk kosten om te onderhouden. Daardoor moet het niet teveel tijdgebonden zijn. Dus focus op de (selectie) van werk i.p.v. events en nieuws. Een eigenschap dat een boek ook meestal heeft.

Het design moet niet de aandacht vragen of sturend zijn. Het werk brengt de kleur en variatie. Geen afleiding je oog moet naar het werk gezogen worden. Praktisch, overzichtelijk, functioneel. Je boek met tekeningen is een mooi voorbeeld.

Het werk spreekt met de kijker en die gaat zijn eigen verhaal construeren. Zo min mogelijk sturing qua titels en verhaal. Slechts relevante feitelijkheden zoals materiaal, grootte. Zelfs de tijd van maken is niet direct relevant

De meer contextuele teksten staan los van de beelden en zijn bereikbaar via een menu. En zijn bedoeld om context te geven over de collectie van werk. Niet het individuele werk. Daarnaast bied het de functie tot contact en wellicht een overzicht van activiteiten door de jaren heen wat curatoren vaak verwachten.